It seems we can’t find what you’re looking for. Perhaps searching can help.
Saʿdi’s Bustan (655 AH / 1257 CE) is a didactic poem in the masnavi form, composed a year before the Golestan. It is rich with moral anecdotes and parables on justice and statecraft, charity, love, humility, contentment and acceptance, education, gratitude, repentance, and prayer. The language is fluid and musical (in rhymed couplets), and each tale closes with a practical lesson for personal and social life. The Bustan is typically read alongside the Golestan: the former is entirely verse and systematically arranged in ten books of human virtues, while the latter is melodious prose interwoven with poetry. Together they mirror Saʿdi’s humane, clear-eyed view of ethics, politics, and social conduct.
«بوستانِ سعدی» (۶۵۵ق/۱۲۵۷م) منظومهای تعلیمی در قالب مثنوی است که سعدی یک سال پیش از «گلستان» سروده؛ اثری سرشار از حکایتها و تمثیلهای اخلاقی دربارهٔ عدالت و تدبیرِ پادشاهان، نیکوکاری، عشق، تواضع، قناعت، رضا، تربیت، شکرگزاری، توبه و نیایش. زبانِ آن روان و موسیقایی است (در وزنِ مثنوی)، و هر حکایت با نکتهای عملی در باب زیستِ فردی و اجتماعی فرومیبندد. «بوستان» را معمولاً در کنار «گلستان» میخوانند: اولی تماماً شعر و نظاممند در ده باب فضیلتهای انسانی، دومی نثرِ آهنگین آمیخته با شعر؛ هر دو آینهٔ نگاهِ انسانگرایانه و واقعبینِ سعدی به اخلاق و سیاست و معاشرتاند.
It seems we can’t find what you’re looking for. Perhaps searching can help.