It seems we can’t find what you’re looking for. Perhaps searching can help.
“Saʿdi’s Golestan” (656 AH / 1258 CE) is a masterpiece of melodious Persian prose: a collection of brief, didactic tales arranged in eight chapters—on the conduct of kings, the ethics of dervishes, the virtue of contentment, the benefits of silence, love and youth, weakness and old age, the impact of education, and the etiquette of companionship. Its style blends rhythmic cadence, concision, parable, and gentle wit, and where needed, graceful verses deepen the meaning. With a soft irony and a humane outlook—from justice and statecraft to personal ethics, love, education, and sociability—Saʿdi turns lived experience into practical lessons. Read in schools for centuries and translated into many languages, the Golestan remains engaging and inspiring for its limpid prose, applicable wisdom, and vivid portrait of life in the seventh Islamic century.
«گلستانِ سعدی» (۶۵۶ق/۱۲۵۸م) شاهکار نثرِ آهنگین فارسی است؛ مجموعهای از حکایتهای کوتاه و پندآموز در هشت باب: سیرت پادشاهان، اخلاق درویشان، فضیلت قناعت، فواید خاموشی، عشق و جوانی، ضعف و پیری، تأثیر تربیت و آداب صحبت. نثرش آمیخته با سجع، ایجاز، تمثیل و لطایفِ شوخطبعانه است و هرجا لازم باشد با ابیاتی خوشآهنگ معنا را میپرورد. سعدی با طنزی نرم و نگاهی انسانگرایانه از عدالت و تدبیرِ پادشاه تا اخلاق فردی، عشق، تربیت و معاشرت تجربههای زیسته را به درسهایی عملی بدل میکند. «گلستان» طی قرنها در مدرسهها خوانده شده، به زبانهای بسیار ترجمه گشته و هنوز بهسبب روانیِ نثر، حکمتِ کارآمد و تصویرِ روشنش از زندگیِ سدهٔ هفتم هجری، خواندنی و الهامبخش است.
It seems we can’t find what you’re looking for. Perhaps searching can help.